संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

वीचि — {vīci} f. (prob. fr. {vi} + 2. {añc}) going or leading aside or astray, aberration, deceit, seduction RV. x, 10, 6##also m. (L.) and ({ī}), f. (ifc. {ci}, or {cika}) a wave, ripple Kāv. VarBṛS. &c##'wave' as N. of a subdivision of a chapter (called {pravāha}, 'river') Sadukt##(prob. for {a-viici}) a partic. hell R. (L. also = {sukha}, {avakāśa}, {svalpa}, {alpa}, {āli}, {kiraṇa})

इन्हें भी देखें : अवीचि; अवीचिमत्; अवीचिसंशोषण; प्रोद्वीचि; महावीचि; वीचिक्षोभ; वीचितरंगन्याय; वीचिमालिन्; अवीचिः; तरङ्गः, ऊर्मिः, तरलः, तरङ्गकः, वीचिः, वीची, उत्कलिका; रश्मिः, मरीचिः, करः, अभीशुः, अभीषुः, मयूखः, गभस्तिः, दीधितिः, अर्कत्विट्, पादः, उस्रः, रुचिः, त्विषिः, विभा, अर्चिस्, भानुः, शिपिः, धृष्णिः, पृष्टिः, वीचिः, घृणिः, उपधृतिः, पृश्निः, स्योनः, स्यूमः, किरणः, अंशुः, किरणः; ऊर्मिः, वीचिः, ऊर्मिका, कल्लोलः, घृणिः, जलकरङ्कः, जलतरङ्गः, तरङ्गकः, तरलः, अर्गला, अर्णः, अर्णम्, उत्कलिका, हिल्लोलः, विभङ्गः, वारितरङ्गः, लहरी, वली, भङ्गी, भङ्गिः;