संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

पादः — कस्यापि वस्तुनः चतुर्थः अंशः।; "अस्य मानं किलो इत्यस्य पादः" (noun)

पादः — पर्यङ्कादीनां स्तम्भसदृशः आधारः यमाश्रित्य ते इतरेषाम् आश्रयाः भवितुम् अर्हन्ति।; "अस्य पर्यङ्कस्य पादः भग्नः।" (noun)

इन्हें भी देखें : चन्द्रकिरणः, चन्द्रपादः, शशिपादः, चन्द्ररश्मिः, शशिकिरणः, शशिकरः, शशिमयूखः, अंशुः, सोमांशुः, चन्द्रांशुः, चन्द्रिका, चन्द्रमरीचिः, पूर्णानकम्; सूर्यकिरणः, सूर्यरश्मिः, सूर्यमयूखः, सूर्यकरः, सूर्यांशुः, अर्ककरः, गभस्तिः, तपनकरः, रविकिरणः, सूर्यपादः, हेतिः; व्याघ्रपात्; काम्या; धूम्रपादः; कल्माषपादः; मण्डूकः, प्लवः, प्लवगः, प्लवंगमः, प्लवकः, अजम्भः, अजिह्मः, अजिह्वः, अलिमकः, कटुरवः, कोकः, जिह्ममोहनः, तरन्तः, तोयसर्पिका, दर्दरिकः, दर्दुरः, नन्दकः, नन्दनः, निर्जिह्वः, भेकः, मण्डः, मरूकः, महारवः, मुदिरः, मेघनादः, रेकः, लूलुकः, वर्षाभूः, वर्षाहूः, वृष्टिभूः, व्यङ्गः, शल्लः, शालुः, शालूकः, शालूरः, हरिः; उत्तानपादः;