संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

हृति — {hṛti} f. taking away, seizure, robbery##undoing destruction (as opp. to {kṛti})##(in astron.) a portion or division (of a partic. side of a triangle on the celestial globe)

इन्हें भी देखें : अपहृति; आहृति; उदाहृति; उपसंहृति; क्राकच्यव्यवहृति; दुर्व्यवहृति; निर्हृति; परिहृति; क्षतिमत्, क्षतः, परिक्षतः, क्षती, निविद्धः, व्रणितः, विद्धः, अनुविद्धः, अभिविद्धः, प्रतिविद्धः, अभिघातितः, अभ्याहतः, निर्विद्धः, अरुष्कृतः, अरुः, आतृण्णः, आविद्धः, आह्रुतः, रिष्टः, रिष्टदेहः, व्रणभृत्, व्रणभृद्, व्रणयुक्तः, व्रणवान्, समर्ण्णः, सव्याहृतिव्रणः; सङ्ग्रहः, गणः, संवः, समवायः, निवहः, चयः, समूहः, ओघः, समुच्चयः, समाहारः. समुदायः, वृन्दम्, संकलः, समवहारः, समाहृतिः; लुण्ठनम्, चौर्यम्, निर्लुण्ठनम्, मोषणम्, परिमोषः, मोषः, स्तेयम्, हृतिः, अपहरणम्; भाषा, भाषणम्, वाक्, वाणी, वाचा, गोः, गिरा, उक्तिः, वाक्शक्तिः, वदन्तिः, निगदः, निगादः, व्याहारः, व्याहृतिः, वचनम्, वादः, तापः, अभिलापः, लपितम्, लपनम्, भणितिः, भारती, सरस्वती, राधना, कासूः;