संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

स्थविर — वृद्धः तथा च पूज्यः।; "एतद् रमेशस्य स्थविरस्य पितामहस्य चित्रम् अस्ति।" (adjective)

Monier–Williams

स्थविर — {sthavira} {viṣṭha}, See p. 1265

स्थविर — {sthavira} See p. 1265, col. 2

स्थविर — {sthávira} mf({ā} or {ī})n. (cf. {sthāvara}, p. 1264) broad, thick, compact, solid, strong, powerful RV. AV. Br. MBh. Hariv##old, ancient, venerable ({re kāle} or {bhāve}, 'in old age') Br. &c. &c.##m. an old man W##(with Buddhists) an 'Elder' (N. of the oldest and most venerable Bhikshus) MWB. 184 ; 255 &c##N. of Brahmā L##(pl.) N. of a school (also {ārya-sth}) Buddh##({ā}), f. an old woman MW##a kind of plant L##({am}), n. benzoin L

इन्हें भी देखें : धर्मस्थविर; महास्थविर; स्थविरगाथा; स्थविरदारु; स्थविरद्युति; स्थविरस्थविर; स्थविरायुस्; स्थविरावलीचरित; स्थविरः; स्थविरः, शैलेयम्; वृद्धः, जीर्णः, स्थविरः, वयोवृद्धः, गतायूः, गतवयस्कः, वयोगतः, जरी, जरणः, जरातुरः, जरण्डः, जरन्, जीर्णवान्, वयस्कः, प्रवयाः, वयोधिकः, अतीतवयाः, उत्तरवयाः, उत्तरवयस्कः, अतिवयस्कः; घन, पिण्ड, सघन, स्थविर, खर, संहत, बहल;