संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

सौरभ्य — {saurabhya} n. fragrance, sweet-scentedness, odour (met. = 'universal diffusion') Kāv. Suśr. BhP##pleasingness, beauty L##good character, fame L##wṛ. for {sauratya}##m. N. of Kubera L

इन्हें भी देखें : सौरभ्यद; सुगन्धः, सुगन्धिः, सुवासः, आमोदः, परिमलः, सुरभिः, सौरभ्यम्, सौरभम्, गन्धः, वासः, मोदः;