संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

सम्प्रविश् — कस्य अपि वस्तुनः कस्मिन् अपि स्तरे बलाद् प्रवेशनात्मकः व्यापारः।; "मोहनः बलाद् सोहनस्य उदरे छुरिकां सम्प्रावेशयत्।" (verb)

Monier–Williams

सम्प्रविश् — {sam-pra-√viś} P. {-viśati} (ep. also {te}), to enter into together or completely (with {mānasam}, or {dhyānam}, 'to be lost in thought') ĀśvGṛ. MBh. &c##to have commerce or intercourse with (acc.) MBh##to be sexually united with (acc.) Mn. MBh.: Caus. {-veśayati}, to cause to enter, introduce, lead into (acc. or loc.) R. Hariv. &c