संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

सप्तम — यः गणनायां षष्ठाद् अन्न्तरम् अष्टमात् पूर्वम् आगच्छति।; "अध्यापकः छात्रेभ्यः अकथयत् सप्तमं श्लोकं पठन्तु इति। " (adjective)

Monier–Williams

सप्तम — {saptamá} mf({ī})n. the 7th VS. TS. ŚBr. &c. ; ({ī}), f. See below. [Cf. Zd. {haptatha}##Gk. ?##Lat. [1150, 3] {septimus} ; Lith. {sékma-s} ; Slav. [sedm˘u] &c.]

इन्हें भी देखें : अचलासप्तमी; अर्धसप्तम; आत्मनासप्तम; आसप्तम; उभयसप्तमी; कमलसप्तमीव्रत; कल्याणसप्तमी; गङ्गासप्तमी; केन्द्रम्, कण्टकम्; छकारः; ऋकारः; कामरूपः;

These Also : seventh; day 7 after full moon or after new moon;