संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

शुक्त — {śuktá} mf({ā}) n. (perhaps fr. √1. {śuc} and orig. 'fermented') become acid or sour &c. &c##astringent and sour##putrid, stinking##harsh, rough (as words) &c##void of men, lonely, deserted##united, joined (= {śliṣṭa})##pure, clean (prob. wṛ. for {śukra}, or {śukla})##m. sourness##N. of a son of Vasishṭha (cf. {śukra})##({ā}), f. Rumex Vesicarius##n. anything fermented or become sour, any sour liquor or gruel (esp. a kind of acid beverage prepared from roots and fruits)##flesh##hard or harsh speech (?) i, 33

इन्हें भी देखें : इर्वारुशुक्तिका; कृमिशुक्ति; क्षुद्रशुक्ति; क्षुद्रशुक्तिका; जलशुक्ति; तोयशुक्तिका; पङ्कशुक्ति; मधुशुक्त; खण्डमोदकः, खण्डः, उपला, शुक्तोपला, शर्करा, सिताखण्डः, दृढगात्रिका; सूचिकामुखः; अम्लवेतसः, रक्तसारः, राजाम्लः, वीरवेतसः, वेतसाम्लः, वैतसः, शुक्ता, वेधकः, वृद्धराजः, शुक्तिका, आम्लवेतसः, शुक्तिका, शङ्खद्राविन्, वेधिन्; घण्टुः;

These Also : acetonic; ear-shell; abalone; oyster bank; oyster park; oyster-bed; acetic; acetone; ear shell; oyster; oyster bank;