संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

शरभ — {śarabhá} m. a kind of deer or (in later times) a fabulous animal (supposed to have eight legs and to inhabit the snowy mountains##it is represented as stronger than the lion and the elephant##cf. {aṣṭa-pad} and {mahā-skandhin}) &c. &c##a young elephant##a camel##a grasshopper (= {śalabha})##a locust##a kind of metre##N. of Vishṇu##of an Upanishad (cf. {śarabhôpaniṣad})##of an Asura##of two serpent-demons##of various men &c##of a son of Śiśu-pāla##of brother of Śakuni##of a prince of the Aśmakas##of a monkey in Rāma's army##(pl.) N. of a people (B. {śabara})##({ā}), f. a girl with withered limbs and therefore unfit for marriage##(prob.) a kind of wooden machine. [Cf., accord. to some, Gk., ?, ?.] [1057, 2]

इन्हें भी देखें : शरभङ्ग; शरभू; शरभृष्टि; शरभेद; शरभ्यास; शरभकल्पतन्त्र; शरभकवच; शरभकेतु; शरभः; शरभङ्गः; उष्ट्रः, करभः, दासेरकः, दीर्घग्रीवः, धूसरः, लम्बोष्ठः, रवणः, महाजङ्घः, जवी, जाङ्घिकः, क्रमेलकः, मयः, महाङ्गः, दीर्घगतिः, दीर्घः, शृङ्खलकः, महान्, महाग्रीवः, महानादः, महाध्वगः, महापृष्ठः, बलिष्ठः, दीर्घजङ्घः, ग्रीवी, धूम्रकः, शरभः, क्रमेलः, कण्टकाशनः, भोलिः, बहुकरः, अध्वगः, मरुद्विपः, वक्रग्रीवः, वासन्तः, कुलनाशः, कुशनामा, मरुप्रियः, द्विककुत्, दुर्गलङ्घनः, भूतघ्नः, दासेरः, केलिकीर्णः; शरभ-उपनिषद्, शरभः;