संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

व्याम — {vy-āma} m. (prob. for {vi-yāma}, q.v##cf. {vy-āyāma}, {sam-āma}) the measure of the two extended arms (= 5 Aratnis), a fathom AV. ŚBr. GṛŚrS. &c##diagonal direction AV##disregard, disrespect (?) W##smoke (?) L##pl. N. of a class of deceased ancestors VP##Costus Speciosus or Arabicus VarBṛS

इन्हें भी देखें : अर्धव्याम; काव्यामृत; द्विव्याम; द्व्यामुष्यायण; द्व्यामुष्यायणक; द्व्याम्नात; त्रिव्याम; व्यामर्ष; मिश्र्, संमिश्र, सम्मिश्र्, व्यामिश्र्, विमिश्र्, मिश्रीकृ, संमिश्रीकृ, सम्मिश्रीकृ, संयुज्, संसृज्, मुद्, सङ्कॄ, सम्पृच्, आमिश्ल्, आमृद्, आलुड्, मिश्रीभू, ल्पी, व्यतियु, श्री, संयु, संकरीकृ, एकीकृ; बिन्दुः; धूमः, धूमिका, धूपः, धूपिका, दहनकेतनः, मरुद्वाहः, करमालः, खतमालः, व्यामः, अग्निबाहुः, अग्निवाहः, अम्भःसूः, ऋजीकः, कचमालः, जीमूतवाही, खतमालः, भम्भः, मरुद्वाहः, मेचकः, स्तरी, सुपर्वा, शिखिध्वजः; उल्कापातः;