संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

व्यापिन् — {vy-āpin} mfn. reaching through, pervading, covering, diffusive, comprehensive, spreading everywhere, spread over (ifc.), extending or reaching or continuing to or filling up or containing (ifc.) Nir. ŚvetUp. MBh. &c##invariably inherent or concomitant (in logic) Bhāshāp##m. pervader', N. of Vishṇu MW##an invariably pervading property as characteristic ib

इन्हें भी देखें : अभिव्यापिन्; अव्यापिन्; कालव्यापिन्; कुलव्यापिन्; चतुर्व्यापिन्; दिग्व्यापिन्; पक्षव्यापिन्; बहुव्यापिन्; राष्ट्रव्यापिन्, देशव्यापिन्; देशव्यापिन्; विश्वव्यापिन्; सर्वव्यापिन्, सर्वव्यापक, सर्वव्याप्त;