संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

व्याघ्री — स्त्रीविशिष्टः व्याघ्रः।; "समर्थ-गुरु-रामदासस्य उदर-पीडा-शमनार्थं गुरुभक्त-शिवरायः व्याघ्र्याः दुग्धम् आहरत्।" (noun)

Monier–Williams

व्याघ्री — {vyāghrī} f. of {vyāghra}, a tigress Śiksh. MBh. Kāv. &c##Solanum jacquini Bhpr##(with Buddhists) N. of a goddess Kālac

इन्हें भी देखें : सिंहव्याघ्रीय; व्याघ्रः, शार्दूलः, द्वीपी, चित्रकः, व्याडः, हिंस्रकः, कर्वरः, गुहाशयः, पृदाकुः, जिह्वापः, तीक्ष्णदंष्ट्रः, नखायुधः, नखरायुधः, पञ्चनखः, पुण्डरीकः, भयानकः, भीरुः, मरुवकः, मृगपतिः, मृगराट्, मृगेन्द्रः, वनश्वः, विचित्राङ्गः, व्यालः, हस्तिकक्ष्यः, हिंसारुः, हिंसीरः, हुण्डः; व्याघ्रशावकः; परीक्षा, परीक्षणम्, निरुपणम्, अनुसन्धानम्, विचारः, अन्वेषणा; नरभक्षक, मानवभक्षक;