संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

विस्मृ — {vi-√smṛ} P. {-smarati} (m. c. also Ā.), to forget, be unmindful of (acc. or gen.) MBh. Kāv. &c.: Pass. {-smaryate} (aor. {vy-asmāri}), to be forgotten Rājat.: Caus. {-smārayati} (fut. {-smārayiṣyate}), to cause to forget Vikr. iii, 18: Desid. of Caus., See {vi-sismārayiṣu}

इन्हें भी देखें : अविस्मृत; अविस्मृति; नामविस्मृति; विस्मृत; विस्मृति; श्रुतविस्मृत; हरिद्राचूर्णम्; उत्क्वथनम्, उत्सेचनम्; कुटुम्बम्; गुह्यपदम्, सङ्केतशब्दः; विस्मृतिः; अनुस्मरणम्, परिचिन्तनम्;

These Also : forgotten; disorientation; oblivion; silence;