संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

विष्टप् — {vi-ṣṭáp} f. top, summit, surface, highest part, height (esp. of heaven) RV. VS. PañcavBr. ĀśvŚr