Monier–Williams
विलोभन — {vi-ḍlobhana} n. the act of leading astray, perplexing, beguiling, seduction, temptation Ragh. Kir. Vās##(in dram.) flattery, praise, commendation (e.g. Śak. i, 17-21, the stanzas containing the king's description of Śakuntalā's beauty) Bhar. Daśar. &c
इन्हें भी देखें :
विलोभनीय;
आकर्षणम्, आकृष्टिः, प्रलोभनम्, विलोभनम्, मोहनम्, विमोहनम्, मोहिनी, लालनम्;
निष्ठा;
आकृष्ट, मन्त्रमुग्ध, प्रकृष्ट, आकृष्यमाण;
वर्षाकालीन, वार्षिक, वार्ष्य;
सौन्दर्य, सुन्दरता, रमणीयता, मनोहरता, मोहकता, चारुता, अभिरामता, लालित्य, कमनीयता, काम्यता, सुरम्यता;
वसन्तकालीन, वासन्तिक;