संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

विज्ञानिन् — कस्मिन्नपि विषये निपुणः।; "अध्यात्मनः विज्ञानिनां पुरुषाणाम् इदं सम्मेलनम् अस्ति।" (adjective)

Monier–Williams

विज्ञानिन् — {vi-jñānin} mfn. having intelligence or knowledge or science, clever, skilful, a specialist Hcar. Kathās. MārkP##{ni-tā} f. (ifc.) science or knowledge of, acquaintance with Kām

इन्हें भी देखें : सर्वविज्ञानिन्;