संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

विक्लव — {klava} See under {vi-√klav}

विक्लव — {vi-ḍklava} mf({ā})n. overcome with fear or agitation, confused, perplexed, bewildered, alarmed, distressed MBh. Kāv. &c##timid, shy Megh. Siś##(ifc.) disgusted with, averse from Śak##faltering (as speech) R##unsteady (as gait) Śak##impaired (as senses) KāśīKh##exhausted Kathās##n. agitation, bewilderment R. BhP##{-tā} f. {-tva} n. agitation, confusion, alarm, fear, timidity, irresolution MBh. Kāv. &c##{vânana} mfn. one whose face is troubled or sorrowful R

इन्हें भी देखें : अविक्लव; विक्लव्; विक्लवय; विक्लवित; विक्लवी; विक्लवीकृ; विक्लवीभू; सविक्लवम्; भीरुता, कातरता, कातर्यम्, कापुरुषत्वम्, निर्वीर्यम्, अवीर्यम्, अपौरुषम्, अविक्रमः, शौर्यहीनता, क्लैब्यम्, कार्पण्यम्, कापुरुष्यम्, विक्लवता, विक्लवत्वम्;