संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

वाम्य — {vāmya} mfn. (for 2. and 3. See cols. 2, 3) to be cured with emetics ŚārṅgS

वाम्य — {vāmya} mfn. (for 1. See col. 1, for 3. col. 3) belonging to Vāma-deva MBh

वाम्य — {vāmya} n. (for 1. and 2. See cols. 1, 2) perverseness, refractoriness Naish. Sāh

इन्हें भी देखें : स्वाम्य्; स्वाम्यर्थम्; स्वाम्यसम्मत; स्वाम्युपकारक; स्वाम्य; स्वाम्यकारण; स्वाधिकारपत्रम्; स्वाम्यम्; विशेषाधिकारपत्रम्, स्वाम्यम्; अधिकारः, अभियोगः, स्वाम्यम्, स्वामित्वम्; पतिव्रता, स्वाम्यानुरक्ता, सती, साध्वी;