संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

वरतन्तुः — पौराणिकः ऋषिविशेषः।; "वरतन्तुः ज्ञानी ऋषिः आसीत्।" (noun)

वरतन्तुः — एकः अध्यापकः ।; "वरतन्त्वोः उल्लेखः रघुवंशे वर्तते" (noun)