संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

रक्तप — रक्तं पिबति इति।; "मशकमत्कुणादयः रक्तपाः सन्ति।" (adjective)

रक्तप — यद् रक्तं पिबति।; "मत्कुणः एकः रक्तपः कीटः अस्ति।" (adjective)

रक्तप — यः रक्तं पिबति।; "मत्कुणः एकः रक्तपः कीटः अस्ति।" (adjective)

Monier–Williams

रक्तप — {pa} mfn. blood-drinking, bloodsucking##m. a Rākshasa##f. a leech##a Dākinī or female fiend

इन्हें भी देखें : अधोरक्तपित्त; अनुरक्तप्रज; आरक्तपुष्पी; नासारक्तपित्त; रक्तपक्ष; रक्तपट; रक्तपतन; रक्तपत्त्र; संवेदनाशून्य; मुचुकुन्दः, छत्रवृक्षः, चित्रकः, प्रतिविष्णुकः, बहुपुत्रः, सुदलः, परिवल्लभः, सुपुष्पः, अर्घ्यार्हः, लक्षणकः, रक्तप्रसवः; करुणी, ग्रीष्मपुष्पी, राजपुष्पी, रक्तपुष्पी, चारिणी, राजप्रिया, सूक्ष्मा, ब्रह्मचारिणी; रक्तपुष्पा, परारक्ता, शिलाटिका;

These Also : blood letting; bloodstream; bloodshed; blood letting; sanguinary;