संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मेखल — {mekhala} m. or n. a girdle, belt##m. pl. N. of a people (prob. wṛ. for {mekala})##({ā}), f. below

इन्हें भी देखें : आमेखलम्; उपमेखलम्; उपरिमेखल; क्रोष्टुकमेखला; गलमेखला; चित्रमेखल; चित्रमेखलक; ब्रह्ममेखल; कण्ठाभरणम्, कण्ठभूषणम्, गलमेखला, ग्रैवम्, ग्रैवेयम्, ग्रैवेयकम्, माला, मालिका, हारः, कण्ठसूत्रम्; अश्मन्तकः, अम्लोटकः; सुवर्णमेखली; कलापी, वर्हिणः, वर्ही, शिखी, शिखाबलः, शिखण्डी, शिखाधारः, शिखाधरः, नीलकण्ठः, श्यामकण्ठः, शुक्लापाङ्गः, सितापाङ्गः, भुजङ्गभुक्, भुजङ्गभोजी, भुजङ्गहा, भुजगाभोजी, भुजगदारणः, प्रचलाकी, चन्द्रकी, भुजगान्तकः, भुजगाशनः, सर्पाशनः, केकी, नर्तकः, नर्तनप्रियः, मेघानन्दी, मेघसुहृद्, मेघनादानुलासी, वर्षामदः, चित्रमेखल, चित्रपिच्छकः, कुमारवाही, राजसारसः, कान्तपक्षी, शुक्रभुक्, शापठिकः, दार्वण्डः, हरिः;

These Also : zona; zonula; zonule; girdle; zone;