संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

मातामह — मातुः पिता।; "मम मातामहः अध्यापकः।" (noun)

Monier–Williams

मातामह — {maha} m. (cf. Pāṇ. 4-2, 35 2 ) a maternal grandfather &c##(du.) matṭmaternal grandparents##(pl.) a mother's father, grandfather, and ancestors##({ī}), f. (cf. Pāṇ. 4-2, 36 3 ) a matṭmaternal grandmother ix, 193##mf({ī})n. related or belonging to a matṭmaternal grandfather (also {hīya} mfn. )

इन्हें भी देखें : प्रमातामह; वृद्धप्रमातामह; कर्णछेदः; देवकः; सुबलः; दूतः, संदेशहरः, सन्देशहरः, वार्तायनः, प्रेष्यः; सइहानगरम्; अनुपपूरनगरम्; रुचिमती; शैशवम्, कौमारम्, कौमारकम्, बाल्यकालः, बालभावः, बालावस्था, वाल्यम्;

These Also : mother of mother;