Monier–Williams
भट्टारक — {bhaṭṭāraka} m. a great lord, venerable or worshipful person (used of gods and of great or learned men, esp. of Buddhist teachers and of a partic. class of Śaiva monks) &c##(in dram.) a king##the sun##Ardea Nivea##({ikā}), f. 'noble lady' or 'tutelary deity', N. of Durgā (cf. {jayā-} and {mahā-bhaṭṭārikā})##a king's mother (in the plays)##mf({ikā})n. venerable
इन्हें भी देखें :
गङ्गापुरीभट्टारक;
भट्टारकमठ;
भट्टारकवार;
भट्टारकायतन;
रत्नपुरीभट्टारक;
सत्यप्रबोधभट्टारक;
सारभट्टारक;
स्वामिभट्टारक;
तापसः, तामरसः, दीर्घकण्ठकः, दीर्घजङ्घः, ध्वाङ्क्षः, निश्चलाङ्गः, कह्वः, बन्धुरः, भट्टारकः, मर्ककः, मृषाध्यायी, शुक्यवायसः, चन्द्रविहंगमः;
भानुवारः, रविवारः, रविवासरः, भानुवासरः, अर्कवारः, आदित्यवारः, भट्टारकवारः, अर्कदिनम्, अर्कः;
गङ्गापुरीभट्टारकः;
सारभट्टारकः;