संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

बौधायन — {baudhāyana} m. patr. of an ancient teacher (author of Gṛihya-, Dharma- and Śrautaṣūtras)##N. of a Vidūshaks, Caṇd##mf({ī})n. relating to or composed by Budhāyana##pl' his race or school

इन्हें भी देखें : बौधायनचरकसौत्रामणी; बौधायनतति; बौधायनप्रयोग; बौधायनविधि; बौधायनशिक्षा; बौधायनश्रौतप्रयोगसार; बौधायनसम्ग्रह; बौधायनस्मृति; बौधायनः; चतुश्चक्रः; घर्मोच्छिष्टः; क्षापवित्रम्;