संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

बुद्धिजीविन् — यः बुद्धिबलेन एव उपार्जयति।; "समाजस्य दिग्दर्शनं कर्तुं बुद्धिजीविनः योगः महत्वपूर्णः।" (adjective)

Monier–Williams

बुद्धिजीविन् — {jīvin} mfn. subsisting by intelligence, rational, intelligent i, 96