संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

बाभ्रव्य — {bābhravya} m. N. of various authors and teachers (also with {kauśika} and {pañcāla}, and {śāṇḍilá} pl.) (cf. 4-1, 106)##of other men##({ā}), f. N. of a woman

इन्हें भी देखें : बाभ्रव्यक; बाभ्रव्यायणी; बाभ्रव्या; बाभ्रव्यः;