संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

बलभद्र — {bhadra} mfn. strong, powerful##Bos Gavaeus##Symplocos Racemosa##a species of Kadamba##N. of Balarāma or of An-anta (the great serpent identified with him)##of a descendant of Bharata, of various men (esp. teachers and authors, also with also, {ācārya}, {kāyastha}, {pancânana}, {bhaṭṭa}, {mitra}, {śukla}, {sūri})##of a mountain in Śāka-dviipa##({ā}), f. a young girl, maiden##Ficus Heterophylla

इन्हें भी देखें : बलभद्रिका; भट्टबलभद्र; त्रायमाणा, वार्षिकम्, त्रायन्ती, बलभद्रिका, त्रायमाणिका, बलभद्रा, सुकामा, वार्षिकी, गिरिजा, अनुजा, माङ्गल्यार्हा, देवबला, पालिनी, भयनाशिनी, अवनी, रक्षणी, त्राणा, सुभद्राणी, भद्रनामिका; बलदेवः, बलभद्रः, संकर्षणः, हलधरः, बलः, मधुप्रियः, बलरामः, तालाङ्कः, प्रलम्बघ्नः, अच्युताग्रजः, रेवतीरमणः, रामः, कामपालः, हलायुधः, नीलाम्बरः, रौहिणेयः, तालाङ्कः, सुषली, हली, सङ्कर्षणः, सीरपाणिः, कालिन्दीभेदनः, रुक्मिदर्पः, हलभृत्, हालभृत्, सौनन्दी, गुप्तवरः, संवर्तकः, बली, मुसली; प्रबल, सबल, स्वोजस्, सौजस्, अतिबल, अदभ्र, उग्र, उद्बल, ऊर्जावत, ऊर्जस्वत्, तवस्वत्, तव्य, तीव्र, तुङ्ग, दूप्र, दृप्र, दृप्र, प्रकृष्ट, बलबली, बलभद्र, बलावस्थ, बलूल, व, सत्वन्, स्थामवत्,; भट्टबलभद्रः;