संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


हिन्दी — अंग्रेजी

फाल — bottom (Noun)

Monier–Williams

फाल — {phāla} m. (or n. ) a ploughshare##a kind of hoe or shovel##a bunch or bundle##a nosegay##a jump##the core of a citron##N. of Śiva##of Bala-rāma##n. a garment of cotton##a ploughed field##= (or wṛ. for) {bhāla}, the forehead##mf({ī})n. made of cotton

फाल — {phāla} &c. See p. 717, col. 3

इन्हें भी देखें : आस्फाल; आस्फालन; आस्फालित; उत्तरफाल्गुनी; उत्फाल; कर्णास्फाल; निफालन; पादास्फालन; उग्रः; अष्टका; दादासाहेबफालकेमहोदयः; कार्पासम्, कार्पासवस्त्रम्, कार्पासाम्बरम्, तूलावस्त्रम्, फालम्, वादरम्;

These Also : bloody; fuck; flea pit; fucking; phalsa; bottom; coulter; odd; paralyze;