संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्रापण — {prâpaṇa} mf({ī})n. leading to (comp.) Śaṃk##n. occurrence, appearance Jaim##reach, extension ({bāḥvoḥ prâpaṇânte}, 'as far as the arms reach') KātyŚr##arriving at (loc.) Kathās##attainment, acquisition Mn. Āpast. MBh##bringing to, conveying Dhātup##establishing, making valid TPrāt. Sch##reference to (loc.) ĀśvŚr##elucidation, explanation Pat##= {ātañcana} L

इन्हें भी देखें : अर्थाभिप्रापण; दुष्प्रापण; परिप्रापण; प्रापणिक; प्रापणीय; विप्रापण; प्रापणम्; अर्ज्, आप्, समाप्, अभिलभ्, उपलभ्, परिलभ्, संलभ्, समालभ्, समुपलभ्, अभिविद्, संविद्, अभ्याप्, अवाप्, ग्रह्, अभ्यासद्, अभिसम्प्राप्, अभिसम्पद्, अभिसम्प्रपद्, अधिगम्, अधिविद्, अभिगम्, अनुविद्, अभिप्राप्, अभिसिध्, प्रलभ्; अर्जनीय, उपार्ज्य, अर्जितव्य, लभ्य, अधिगन्तव्य, अधिगमनीय, अधिगम्य, आसादयितव्य, आसाद्य, गम्य, प्रापणीय, प्राप्य, लम्भनीय, समासाद्य, सम्प्राप्य, सम्प्रापणीय, सम्प्राप्तव्य; लभ्, आप्, प्राप्, अवाप्, उपलभ्, अधिगम्, विद्; रक्त-सङ्क्रामणम्, रुधिर-सङ्क्रामणम्; प्राप्त;

These Also : retrievable;