संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्रसर — {pra-sara} {pra-saraṇa}, See {pra-} √{sṛ}

प्रसर — {pra-sara} m. (ifc. f. {ā}) going forwards, advance, progress, free course, coming forth, rising, appearing, spreading, extension, diffusion Kālid. Kād. Śaṃk. &c##range (of the eye) Amar##prevalence, influence Śak##boldness, courage Mṛicch##a stream, torrent, flood Gīt. BhP##(in med.) morbid displacement of the humours of the body Suśr##multitude, great quantity Śiś##a fight, war L##an iron arrow L##speed L##affectionate solicitation L##({ā}), f. Paederia Foetida L##n. (in music) a kind of dance Saṃgīt##{-yuta} mfn. possessing extension, extensive (as a forest) R

इन्हें भी देखें : आदृष्टिप्रसरम्; जलप्रसरण; प्रसर्ग; प्रसर्प; प्रसरण; प्रसरणि; प्रसर्जन; प्रसर्पक; दुर्गन्धित; केन्द्रबिन्दुः; साम्प्रदायिकता; प्रयाणम्, गमनम्, प्रगमनम्, गतिः, अग्रगमनम्, अग्रसरणम्, अग्रगतिः, प्रसरणम्, प्रसरः, यात्रा, प्रक्रमः, क्रमः, क्रमणम्, क्रन्तिः;

These Also : processional; proliferation; expanding; expansive;