Monier–Williams
प्रशस्य — {praḍśasya} mfn. to be praised, praiseworthy, excellent, eminent RV. Nir. MBh. &c##to be called happy, to be congratulated MBh. (cf. {śaṃsya})##{-tā} f. excellence, eminence Hemac. 2
प्रशस्य — {praḍśasya} ind. having praised or commended MBh. R. Pañcat. BhP
इन्हें भी देखें :
अप्रशस्य;
स्तुत्य, प्रशंसितव्य, स्तव्य, कारुण्य, अङ्गोषिन्, श्लोक्य, शंस्य, प्रशस्तव्य, सुवृक्ति, पाण्य, श्रवाय्य, अभिवन्द्य, श्लाघनीय, प्रशस्य, वन्द्य, सुशस्ति, प्रवाच्य, श्रव्य, ईडेन्य, महनीय, शालिन्, प्रशस्न, स्तवनीय, ईड्य, पणाय्य, शंसनीय, प्रशंस्तव्य;
ताम्रम्, ताम्रकम्, शुल्वम्, म्लेच्छमुखम्, द्व्यष्टम्, वरिष्ठम्, उडुम्बरम्, औदुम्बरम्, औडुम्बरम्, उदुम्बरम्, उदम्बरम्, द्विष्ठम्, तपनेष्टम्, अम्बकम्, अरविन्दम्, रविलोहम्, रविप्रियम्, रक्तम्, नैपालिकम्, रक्तधातुः, मुनिपित्तलम्, अर्कम्, सूर्याङ्गम्, लोहितायसम्;
सद्व्यवहारिन्;
साधु, भद्र, आर्य, शिष्ट, उत्तम, प्रशस्त, प्रशस्य, शस्त, शस्य, शुभ, कुशल, कल्याण, सन्, सत्तम, श्रेष्ठ, सार, सारवत्, वर, निर्दोष, अदुष्ट;
शील्;