संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

प्रमेहिन् — यः प्रमेहेन बाधितः।; "चिकित्सकः प्रमेहिनं रुग्णं सूचनां करोति।" (adjective)

Monier–Williams

प्रमेहिन् — {pra-ḍmehin} mfn. suffering from urinary disease Suśr