संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


पिण्डद

भोज्यप्रद

one who supplies with food, one who offers pindas

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

पिण्डद — {da} mf({ā}) ī. offering or qualified to offer oblations to deceased ancestors Yājñ. MBh##m. the nearest male relation W.##a son Gal##a patron or master Bhartṛ##({ā}), f. a mother MBh. (Nilak.) Cf. {sa-piṇḍa}

इन्हें भी देखें : अनाथपिण्डद; पिण्डदातृ; पिण्डदान; अमुक्त; तोषः, सन्तोषः; कुम्भः, गजकुम्भः; करिकुम्भः, कुम्भः, गजकुम्भः; पिण्डदानम्; पितृपक्षः, श्राद्धपक्षः, प्रेतपक्षः;