संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


पार्थ

पार्थ का वंशज या पुत्र

descendant or son of parth

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

पार्थ — {pārtha} m. (fr. {pṛthi}) patr. of Tānva RAnukr##n. N. of 12 sacred texts (ascribed to Pṛithi Vainya and repeated during the ceremony of unction in the Rāja-sūya sacrifice) Br. KātyŚrS##of sev. Sāmans Br. Lāṭy

पार्थ — {pārtha} m. (fr. {pṛthā}) metron. of Yudhi-shṭhira or Bhīma-sena or Arjuna (esp. of the last##pl. the 5 sons of Pa2ṇu) MBh. (cf. IW. 381, n. 4)##N. of a king of Kaśrrīra (son of Paṅgu) and of another man Rājat##Terminalia Arjuna L

पार्थ — {pārtha} m.= {pārthiva}, a prince, king L

पार्थ — {pārtha} or {pārthona} m. (in astron.) = ? as (the Virgo of the zodiac)

इन्हें भी देखें : अपार्थ; अपार्थकरण; अपार्थक; अपार्थिव; एकपार्थिव; कुटिपार्थिव; पार्थ्य; पार्थकिरात; पार्थराज्यम्; पार्थजातिः; मृत्पात्रम्, मृत्कांस्यम्, कुहनम्, पार्थिवः; सितपुष्पः, शरत्पुष्पः, सुपुष्पः, बर्हिणम्, पिण्डीतकः, पीतपुष्पम्, राजहर्षणम्, नघुषम्, शठम्, बर्हणम्, पार्थिवम्, नतम्, दीपनम्, कुटिलः;

These Also : planetary; Parthenium integrifolium; extraterrestrial; earthiness; sublunar; diminutive; distinction; divorce; earthling; earthly; parthenium integrifolium;