संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

पनसः — विभीषणस्य एकः मन्त्री।; "पनसस्य वर्णनं रामायणे वर्तते।" (noun)

पनसः — रामायणे वर्णितः एकः वानरः।; "पनसः रामस्य सेनायाम् आसीत्।" (noun)

पनसः — एकः वानरः ।; "पनसस्य उल्लेखः महाभारते रामायणे च अस्ति" (noun)

इन्हें भी देखें : पनसः, कण्टफलः, पूतफलः, फलसः, चम्पकालुः, पनसतालिका, पनसनालिका, प्राकफलः, फलवृक्षकः, फलसः, फलिनः, मूलफलदः, मृदङ्गफलः, रसालः; कण्टकः, कण्टः, पनसः, राङ्कलः, वङ्किलः, वल्कितः;