संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


नादिन्

गूंज वाला

sounding, resonant

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

नादिन् — {nādin} mfn. sounding, resonant, howling, roaring &c##ifc. = prec. &c##pronounced with sound, sonant##m. N. of a Dānava##of a Brāhman changed into an antelope

इन्हें भी देखें : अनादिन्; अनुनादिन्; अन्नादिन्; कलानुनादिन्; कालानुनादिन्; खरनादिन्; गर्दभनादिन्; निनादिन्; प्रतिनादित, अनुनादिन्, नादिन्, प्रोद्घुष्ट, विघुष्ट, संघुष्ट, पुष्कल;