संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


धिष्ण्य

अग्न्यगार, यज्ञवेदी-विषेश, उशनस्, शक्ति

place for the sacrificial fire, epithet of usanas, power, strength

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

धिष्ण्य — {dhíṣṇya} mfn. mindful, attentive, benevolent, liberal (Aśvins) i, 3, 2 ; 89, 4 &c##devout, pious (voice, hymn), x, 114, 9##m. (f. {ā} only iv, 3, 6##n. i, 7944) a sort of subordinate or side-altar (generally a heap of earth covered with sand on which the fire is placed, and of which 8 are enumerated, viz. besides the {āgnīdhrīya} {in the āagnīdhra} those in the Sadas {see s.v.} belonging to the {hotṛ}, the {maitrā-varuṇa} or {pra-śastṛ}, the {brāhmaṇācchaṃsin}, the {potṛ}, {neṣṭṛ} and {acchā-vāka}##and the {mārjālīya}) &c. (cf. {kḷpta-}) &c##N. of Uśanas, i.e. the planet Venus (cf. {dhiṣaṇa})##({ā}) f. a meteor (n. only v, 7272)##n. site, place, abode, region, house &c##the seat of a god, i.e. a quarter of the sky##star, asterism (looking like the fire on the side altars)##the orb of an asterism (on which its light seems to centre)##power, strength##mfn. placed upon a mound of earth serving as an altar &c##m. (with or scil. {agni}) a fire so placed &c

इन्हें भी देखें : अकुण्ठधिष्ण्य; अध्वरधिष्ण्य; उरुधिष्ण्य; एकधिष्ण्य; चारुधिष्ण्य; देवधिष्ण्य; धिष्ण्यप; धिष्ण्यवत्; सामर्थ्यम्, शक्तिः, बलम्, प्रभावः, वीर्यम्, ऊर्जः, सहः, ओजः, विभवः, तेजः, विक्रमः, पराक्रमः, शौर्यम्, द्रविणम्, तरः, सहः, स्थामः, शुष्मम्, प्राणः, शक्तिता, वया, ईशा, आयत्तिः, आस्पदम्, उत्साहः, ऐधम्, ऐश्यम्, तवः, प्रतापः, प्रबलता, प्रबलता, सबलता, प्रबलत्वम्, प्रासहः, धिष्ण्यम्, वैभवम्, शम्बरः;