संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


धर्षण

धर्षण, हानिकर, आक्रमक

hurting, injuring, assaulting

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

धर्षण — {dharṣaṇa} mfn. offending, hurting, assaulting##n. and ({ā}), f. assault, outrage, offence, violation, seduction &c##overpowering##copulation##([˘I]), f. a wanton or unchaste woman, a harlot ii, 105

इन्हें भी देखें : अभिधर्षण; अभिप्रधर्षण; आधर्षण; उद्धर्षण; केशप्रधर्षण; दुर्धर्षण; धर्षणात्मन्; धर्षणीय; भूतसंचारः, भूतसञ्चारः, भूतक्रान्तिः, भूतविक्रिया, भूताभिषङ्गः, भूतावेशः, भूतोपसर्गः, पिशाचबाधा, ग्रहणम्, अभिघर्षणम्, अभिधर्षणम्, अवतारणम्, आवेशनम्, ग्रहागमः; निर्णयः, निर्णयपादः, आधर्षणम्, तीरणम्, तीरतम्; अपमानः, भर्त्सना, निर्भर्त्सना, अवज्ञा, अवज्ञानम्, परिभवः, अवलेपः, अवहेला, अवहेलनम्, अनादरः, परिवादः, अनादरक्रिया, अपवादः, अवमानवाक्यम्, तिरस्कारवाक्यम्, तिरस्कारः, तिरस्क्रिया, परिभावः, परिवादः, वाक्पारुष्यम्, परिभाषणम्, असूर्क्षणम्, अवमानना, रीढा, क्षेपः, निन्दा, दुर्वचः, धर्षणम्, अनार्यम्, खलोक्तिः, अपमानक्रिया, अपमानवाक्यम्, विमानना;