संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


तरलः

हार का बड़ा मनका, मनका, हार

central gem of necklace, gem, necklace

शब्द-भेद : पुं.
संस्कृत — हिन्दी

तरलः — एका जातिः ।; "तरलस्य उल्लेखः महाभारते वर्तते" (noun)

तरलः — एकः कविः ।; "तरलस्य उल्लेखः बालरामायणे वर्तते" (noun)

इन्हें भी देखें : तरङ्गः, ऊर्मिः, तरलः, तरङ्गकः, वीचिः, वीची, उत्कलिका; ऊर्मिः, वीचिः, ऊर्मिका, कल्लोलः, घृणिः, जलकरङ्कः, जलतरङ्गः, तरङ्गकः, तरलः, अर्गला, अर्णः, अर्णम्, उत्कलिका, हिल्लोलः, विभङ्गः, वारितरङ्गः, लहरी, वली, भङ्गी, भङ्गिः; तरङ्गः, लहरः, तरलः; माला, मालिका, हारः, कण्ठमाला, सूत्रम्, उरःसूत्रम्, उरःसूत्रिका, ग्रैवम्, ग्रैवेयम्, ग्रैयकम्, कण्ठभूषा, कण्ठलता, लम्बनम्, प्रलम्बिका, प्रलम्बः, तरलः, ललन्तिका; एकावलीतरलः; एकावलितरलः;