संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

तन्मानिन् — {mānin} mfn. implying that (which the base indicates, e.g. Nom. P. {aghāya}, 'to act wickedly', fr. {aghá}) APrāt. iv, 29