संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

जुगुप्सु — यः घृणां करोति।; "भगवते जुगुप्सुः व्यक्तिः प्रियः नास्ति।" (adjective)

Monier–Williams

जुगुप्सु — {jugupsu} mfn. having a dislike or abhorrence iii, 20, 5 2-1, 37