संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


जिताक्ष

जितेन्द्रिय

one who has subdued his sense

शब्द-भेद : विशे.
संस्कृत — हिन्दी

जितेन्द्रिय — येन इन्द्रियाणि वशीकृतानि।; "संयमेन जितेन्द्रियः भवितुं शक्यते।" (adjective)

Monier–Williams

जितेन्द्रिय — {jitêndriya} mfn. = {tâkṣa} ii vif. i##m. an ascetic##N. of a man (author of a Nibandha)##{-tva} n. subjugation of the senses vii, 11/12(and x, 34 )##{driyâhva} m. N. of a shrub

इन्हें भी देखें : अजितेन्द्रिय; तपस्वी, आश्रमवासी, आश्रमसद्, ऋषिः, जटाधरः, जटी, जटिलः, जितेन्द्रियः, परोक्षः, मुनिः, यतिः, यती, लिङ्गी, श्रमणः, तापसः; यतिः, यती, तापसः, परिव्राजकः, भिक्षुः, संन्यासिकः, कर्मन्दी, रक्तवसनः, पराशरी, परिकाङ्क्षी, मस्करी, परिरक्षकः; जितेन्द्रियाह्वः;