संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

क्षेत्रिय — {kṣetriyá} mfn. 'organic' (as a disease), incurable ('curable in a future body, i.e. incurable in the present life' Pāṇ. 5-2, 92) Kpr##m. one who seduces other men's wives, adulterer L##({ám}), n. ({as} m. L.) an organic and incurable disease AV##meadow grass, herbage L##({āṇi}), n. pl. the environs of a place AV. ii, 14, 5

इन्हें भी देखें : क्षेत्रियनाशन; सुक्षेत्रिया; असाध्यः, निरौषधः, दुर्धरः, असाधः, अवारणीयः, निरुपक्रमः, दुराचरः, क्षेत्रियः, क्रियापथमतिक्रान्तः, विवर्जनीयः;