संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

क्षिप्रमूत्रता — मूत्राशयस्य विकारः ।; "क्षिप्रमूत्रतायाः वर्णनं शार्ङ्गधर-संहितायां समुपलभ्यते" (noun)

क्षिप्रमूत्रता — मूत्राशयस्य विकारः ।; "क्षिप्रमूत्रतायाः वर्णनं शार्ङ्गधर-संहितायां समुपलभ्यते" (noun)

Monier–Williams

क्षिप्रमूत्रता — {mūtra-tā} f. N. of a disease of the bladder ŚārṅgS.-