Monier–Williams
किल् — {kil} cl. 6. P. {kilati}, to be or become white (or 'to freeze') Dhātup. xxviii, 61##to play ib.: cl. 10. P. {kelayati}, to send, throw Dhātup. xxxii, 64
इन्हें भी देखें :
अकिल्विष;
अर्थकिल्बिषिन्;
किल्किन्;
किल्बिष;
किल्बिषस्पृत्;
किल्बिषिन्;
किल्विन्;
देवकिल्बिष;
पापम्, कल्मषम्, किल्विषम्, पातकम्, पाप्मा, अघम्, दुरितम्, एनस्, कलुषम्, अभद्रम्, अशुभम्, वृजनम्, वृजिनम्, दोषः, अपराधः, दुष्कृतम्, कल्कम्, अंहस्, अंघस्, मन्तुः, कुल्मलम्, कलङ्कः, प्रत्यवायः, किण्वम्, अमीवम्, पङ्कम्, जङ्गपूगम्;
पापम्, पङ्कम्, पाप्मा, किल्विषम्, कल्मषम्, कलुषम्, वृजिनम्, एनः, अघम्, अहः, दुरितम्, दुष्कृतम्, पातकम्, तूस्तम्, कण्वम्, शल्यम्, पापकम्, अधर्मम्, दुर्विनीतता, अविनयः, कुनीतिः, कुचरितम्, दुश्चेष्टितम्, कुचेष्टितम्, दुर्वृत्तिः, कुनीतिः, कुचरितम्, कुचर्या, व्यभिचारः, दुराचारः;
These Also :
bike;
rigours;
blame;
clip;
fault;
offence;
peg;
repugnance;