संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


कांस्य

कांसे का बना, पानमाजन

made of bronze, goblet

शब्द-भेद : नपुं.
संस्कृत — हिन्दी

कांस्य — पीतलोहस्य पीतलोहेन युक्तम्।; "सः कांस्यानां पात्राणां स्वच्छतां करोति।" (adjective)

Monier–Williams

कांस्य — {kāṃsya} mf({ā})n. (fr. {kaṃsa}) consisting of white-copper or bell-metal or brass KātyŚr. MBh. xiii, 94, 91 R. Mn. iv, 65##({am}), n. whitecopper or bell-metal or brass, queen's metal, any amalgam of zinc and copper Mn. v, 114##xi, 167 ; xii, 62 Yājñ. i, 190 Suśr##a drinking vessel of brass, goblet ŚāṅkhŚr. MBh. R##(ifc. f. {ā}) Hcat. (cf. AV. xviii, 3, 17)##a kind of musical instrument (a sort of gong or plate of bell-metal struck with a stick or rod) L##a particular measure of capacity L.

इन्हें भी देखें : कांस्यकार; कांस्यकोशी; कांस्यघन; कांस्यज; कांस्यताल; कांस्यदोह; कांस्यदोहन; कांस्यनील; अर्जुनपुरस्कारः; कांस्यज, कांस्यमय, कांस्यक; शौल्बिककर्म, ताम्रिककर्म, ताम्रकारर्म, कांस्यकारकर्म; मृत्पात्रम्, मृत्कांस्यम्, कुहनम्, पार्थिवः;

These Also : the Bronze Age; bronze age; bronze; bronze medal; the bronze age; the bronze age;