Monier–Williams
कन्द् — {kand} cl. 1. P. {kandati}, {cakanda}, to cry, utter lamentations: Ā. {kandate}, to be confounded, confound Dhātup. iii, 33 (cf. 1 . {kad}, {krand}.)
इन्हें भी देखें :
अगर्तस्कन्द्य;
अतिष्कन्द्;
अधिष्कन्द्;
अभिप्रस्कन्द्;
अभिस्कन्द्;
अभ्यवस्कन्द्;
अवस्कन्द्;
आस्कन्द्;
पत्, प्रपत्, अवपत्, भृश्, निपत्, च्यु, अवगल्, प्रच्यु, अवार्छ्, अवपद्, अभिव्ली, स्रंस्, स्कन्द्;
अवपत्, अवस्कन्द्;
कूर्द्, क्ष्वेल्, गूर्द्, चञ्च्, त्वङ्ग्, प्लु, स्कन्द्, स्कुन्द्, आवल्ग्, आस्कन्द्, उत्प्रु, उत्प्लु, अधिलठ्;
काकन्दी;