संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


ऋणिन्

कर्जमन्द

one who is indebted

शब्द-भेद : विशे.
संस्कृत — हिन्दी

ऋणिन् — येन ऋणं गृहीतम्।; "वित्तकोशेन ऋणिभिः शीघ्रम् ऋणप्रत्यार्पणस्य आदेशः दत्तः।" (adjective)

Monier–Williams

ऋणिन् — { ṛṇin } mfn. one who is in debt or indebted##( { ii } ), m. a debtor ii, 86 &c.

इन्हें भी देखें : अऋणिन्; ऋणिकः, ऋणिन्;