संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उरु — {urú} mf({vii})n. (√1. {vṛ}##√{ūrṇu} Uṇ. i, 32), wide, broad, spacious, extended, great, large, much, excessive, excellent RV. AV. MBh. Ragh##({us}), m. N. of an Āṅgirasa ĀrshBr##of a son of the fourteenth Manu BhP. VP##({vii}), f. the earth##{urvii}, p. 218, col. 1##({u}), n. wide space, space, room RV. (with √{kṛ}, to grant space or scope, give opportunity RV.)##({u}), ind. widely, far, far off RV##({uruyā} MaitrS##1. {urvyā} and {urviyā} instr. of the fem.), ind. far, far off, to a distance RV. VS. TS##compar. {varīyas}, superl. {variṣṭha} ; [ ?, ?, &c.: Hib. {ur}, 'very'##[217, 3] {uras}, 'power, ability.']

इन्हें भी देखें : उरुकाल; उरुकालक; उरुकीर्ति; उरुकृत्; उरुक्रम; उरुक्षय; उरुक्षिति; उरुगव्यूति; उरुचक्रिः; मान्टविडिओनगरम्; अम्बुपः, उरुणाक्षः, उरुणाक्षकः, उरुणाख्यम्, उरुणाख्यकम्, एडगजः, खर्जुघ्नः, खर्जूघ्नः, गजस्कन्धः, चक्रगजः, पद्माटः, प्रपुनाटः, प्रपुनाडः, विमर्दकः; उरुग्वेदेशीय-पेसौः;

These Also : urubu;