संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उपास्य — {upâsya} mfn. to be revered or honoured or worshipped MBh. Śāntiś. Sarvad. &c##to be attended on##to be performed TUp##to be had recourse to Sāh

उपास्य — {upâsya} ind. p. having served or worshipped

इन्हें भी देखें : उपास्यन्द्; महागौरी; पतिव्रता; पतिव्रता, स्वाम्यानुरक्ता, सती, साध्वी; तीर्थङ्करः; वन्दनम्, वन्दना, स्तुतिः, प्रार्थना, अभिवन्दना, स्तवः, स्तोत्र; श्रवणम्; साख्यम्; स्मरणम्;